Blog Jacques Nieuwlaat

Waar zijn Bobby en Eddie gebleven?

Published on 01 May 2017
De eerste maanden van het jaar zijn traditioneel voor mij wat rustiger dan de laatste maanden van het jaar omdat er dan veel TV-toernooien zijn. In deze maanden met alleen op donderdag de Premier League en af en toe een UK Open of Euro Tour-toernooi heb ik altijd wat extra tijd om in de geschiedenis te duiken. Een beetje bladeren door oude programmaboekjes van The Embassy of de Winmau en de uitslagen nog eens doornemen van toernooien uit de jaren ’80. Iedereen heeft zo zijn hobby’s zal ik maar zeggen…
1WilsonJocky
2Vlaardingerbroek 001
3Hoenselaar 003

Dit graven levert altijd weer nieuwe informatie en inzichten op, maar het zet je soms ook aan het denken. Bij mijn onderzoek naar de vroege PDC vloertoernooien kwam ik een aantal toernooien tegen met prachtige namen zoals de Bobby Bourne Memorial, de Bob Anderson Classic en de Eddie Cox memorial. Deze toernooien bestaan, voor zover ik weet, allemaal niet meer. Twee toernooien die in nagedachtenis aan een official werden vernoemd naar deze mannen. Eddie Cox was in de beginjaren van de PDC de spelers marshall en Bobby Bourne was ook als official betrokken bij de vroege PDC toernooien, beiden overleden. Ik vind dat het wel iets moois heeft als iemand veel heeft betekend voor een sport dat er ‘iets’ of in dit geval een toernooi naar hem of haar wordt vernoemd. Waarom bestaan deze toernooien dan niet meer? Ik heb het antwoord zelf ook niet, maar na een paar jaar verdwijnen de namen wel. Voor mijn gevoel zou het toch prima kunnen dat het eerste Players Championship van het jaar nog altijd de Bobby Bourne Memorial heet, of het Euro Tour toernooi in Gibraltar de Eddie Cox Memorial, waarom Gibraltar? Omdat Eddie zich daar het meest thuis voelde.

Wat dat betreft herdenken de Noord-Amerikanen en Australiërs een stuk beter. Om een voorbeeld te geven; in de USA waren Tom en Della Fleedwood een begrip. Zij organiseerden onder andere het Las Vegas Open, maar deden nog heel veel meer voor de dartssport in de USA. Beide pioniers zijn inmiddels niet meer bij ons en dus heet het toernooi in Las Vegas al een flinke tijd ‘The Fleedwood memorial’. En zo zijn er nog wel meer voorbeelden te vinden in Canada, Nieuw-Zeeland of Australië. Maar in Europa lijken we wat dat betreft toch een stuk achter te blijven.

Naast officials die veel voor de sport hebben betekend kun je natuurlijk ook de grote spelers uit het verleden op deze manier eren. En laat ik daarbij meteen zeggen dat je wat mij betreft niet hoeft te wachten totdat deze spelers het heden voor het eeuwige hebben ingeruild. Ooit waren er de Bob Anderson Classic en de Jocky Wilson Cup, maar beide bestaan niet meer. Nogmaals: Ik vind dat jammer. De Jocky Wilson Cup is een eenmalig georganiseerd evenement waarin Engeland en Schotland het in 2009 tegen elkaar opnamen. Een jaar later kwam wel de PDC World Cup op de kalender, maar dus met een andere, nietszeggende, naam. Waarom? Ik denk dat het een prima idee zou zijn om een aantal toernooien eens van een nieuwe naam te voorzien ter ere van de grote spelers van weleer, al is het maar alleen om de jonge spelers en volgers van nu de legendarische namen uit het verleden niet te laten vergeten. We kunnen wat mij betreft meteen beginnen met de World Cup die we gewoon kunnen omdopen naar de Jocky Wilson Cup. Het grootste toernooi van Wales zou natuurlijk naar Leighton Rees moeten worden vernoemd en zo kun je nog wel even doorgaan.

Het hoeft niet alleen met namen van toernooien natuurlijk. Het is in nagenoeg alle sporten goed gebruik om trofeeën te vernoemen naar grootheden. In het darten hebben we natuurlijk de strijd om de Sid Waddell Trophy (WK), maar het lijkt mij ook gepast als de winnaar van het BDO WK de Olly Croft Cup kan winnen. Het lijkt me ook niet dat ik dat hoef uit te leggen. En aangezien we nog wel een paar bekers hebben zonder naam denk ik dat de winnaar van de World Matchplay vanaf volgend jaar de Phil Taylor Trophy kan winnen. De Dutch Darts Master kan ieder jaar de Barney Beker winnen en dan kunnen we ook meteen de Winmau World Masters beker omdopen tot Eric Bristow bokaal en die van de dames vernoemen naar Trina Gulliver.

Ook in Nederland zijn we niet heel erg sterk in het eren van onze oude helden en heldinnen. Toch lijkt het me een prima idee als de Nederlandse Darts Bond een tweetal mooie wisselbekers aanschaft die we vanaf 2018 uitreiken aan de winnaar en winnares van het Dutch Open. Lijkt mij dat iedere Nederlandse dartster erg blij zal zijn als zij de Francis Hoenselaar trofee in ontvangst mag nemen, net zoals de beste heer heel blij zal zijn met de Bert Vlaardingerbroek bokaal. Aangezien het wisselbekers worden hoeven de buitenlandse spelers ook niet meer extra bagage te boeken om hun bekers mee terug te nemen. Ik zeg twee vliegen in één klap.

Al deze omdopingen moeten we niet doen omdat het kan, het moet wel degelijk uniek blijven en het moet dus ook alleen zijn voor die zeer speciale spelers, speelsters of officials. Maar we lopen wel een beetje achter dus het eerste jaar hebben we wat in te halen. Daarnaast vind ik wel dat een speler of official ook wel iets ‘extra’s’ moet hebben of hebben gehad met het betreffende toernooi waar zijn naam aan komt te hangen. Ongetwijfeld mis ik nog een aantal voor de hand liggende keuzes, maar ik ben zeer benieuwd deze van jullie te horen.

Jacques Nieuwlaat
twitter: @jjnieuwlaat

Comments