Blog Davey de Haze

Van prachtige naar aparte stijlen

Published on 03 May 2017
Wanneer ik iemand moet uitleggen hoe je een pijl weggooit, dan vertel ik natuurlijk altijd de standaardregels. Beetje voorover buigen, schouder stil, alleen je onderarm bewegen, u kent het wel. Maar wanneer ik dan zelf een pijl gooi, zijn alle standaardregels verdwenen. Heel mijn lichaam beweegt zoals Jelle Klaasen en is mijn derde pijl zo nu en dan een kopie van Richie Burnett. Daarnaast heb ik de pijl bijna alleen bij de punt vast. Vaak vinden de mensen dat ik een 'rare' stijl heb. Een rare stijl heeft zo zijn charme en is het meestal fascinerend om naar te kijken. Gelukkig zijn er ook spelers die een prachtige stijl hebben. Daar kijk ik dan toch liever naar.
Green Robbie 014
SmithDennis 003
walsh 17

Zoals inmiddels bekend is ben ik een groot fan van de stijl van Gary Anderson. Een natuurtalent met de mooiste worp aller tijden. De stijl van Robbie Green maakt mij ook blij. De man staat helemaal stil en is een beetje voorover gebogen. De pink die langzaam omhoog gaat, het rustig heen en weer wiebelen van de pols en het nonchalante gezicht erbij zorgt ervoor dat Kong op plaats twee staat van mooiste stijlen. Mark Walsh staat bekend om het draaien van zijn darts. In zijn rechterhand draait hij de pijl tussen duim en middelvinger waarna Special Brew 'm weer terugdraait en gooit. Een niet al te snelle worp maar heerlijk om naar te kijken.

Een stijl waar veel mensen niet naar kunnen kijken is die van Dennis Smith. Ik vind het een geweldige stijl. Met het tempo van Justin Pipe richt hij eerst de pijl met de flight naar het bord. Daarna draait hij de pijl - terwijl zijn vingers gekke bewegingen maken - terug met de punt naar het bord. Tijdens dat draaien staat zijn hand voor een halve seconde stil en neemt hij de tijd om langzaam te knipperen. Daarna besluit hij dan toch om zijn dart weg te gooien.

Met Dennis Smith heb ik het bruggetje gemaakt van mooie stijlen naar aparte stijlen. Naar mooie stijlen kijken is leuk maar spelers met aparte stijlen zijn net zo fantastisch. Neem nou bijvoorbeeld Mark Hylton. Zoals zijn bijnaam al verklapt (Mile High) begint hij zijn worp ver boven zijn hoofd. In twee bewegingen eindigt zijn hand op de hoogte van zijn neus. Vervolgens duwt hij de pijl richting het bord. Nigel Heydon, The Undertaker, is het tegenovergestelde. De man hangt helemaal naar voren en laat zijn werparm gewoon hangen. Dan komt hij geleidelijk omhoog en gooit de pijl op een redelijk natuurlijke wijze weg.

Gelukkig zijn er veel spelers met een eigen en vreemde stijl. Wat opvalt is dat de meesten met een opvallende stijl nooit lang aan de absolute top blijven. Een 'normale' stijl zoals die van Peter Wright of Alan Norris lijkt dan toch meer garantie op langdurige succes te hebben. Maar ik kan geen genoeg krijgen van gekke, aparte en opmerkelijke stijlen. Hopelijk heeft de nieuwe generatie ook van die spraakmakende stijlen.

Davey de Haze

photo's: Lawrence Lustig/PDC

Comments