Blog Jacques Nieuwlaat

Uitgeklaagd

Published on 01 June 2013
Inmiddels deel ik een flinke tijd mijn maandelijkse hersenspinsel met een kleine schare fanatieke dartsvolgers. Soms is me iets positiefs opgevallen in de dartswereld, dan weer iets ontroerends, maar meestal toch heb ik wat te klagen. Of beter gezegd: Andere mensen klagen tegen mij en daar schrijf ik dan weer over, maar ik merk de laatste maanden dat er niet meer zoveel te klagen valt.
201306 01
201306 02
201306 03

De grootste klacht de laatste jaren was natuurlijk dat ‘wij’ als dartsnatie niet meer echt meetelden in de wereld. Van Barneveld was maar een ongemotiveerde baal hooi die het beste maar weer gewoon post kon gaan bezorgen. Inmiddels heeft hij die critici redelijk de mond gesnoerd met een Grand Slam of Darts titel en bijbehorende halve finales op het WK en in de Premier League. Michael van Gerwen was een ‘onedayfly’ waar we nooit meer wat van zouden horen. Nu heb ik persoonlijk altijd hartelijk moeten lachen om mensen die deze stelling poneerden en de laatste acht maanden is die lach ook niet meer van mijn gezicht geweest. En dan heb ik het nog niet eens gehad over de mooie zege van Christian Kist op Lakeside, de halve finales van Wesley Harms of de andere mooie resultaten van de Nederlanders op de vloertoernooien over de gehele wereld. Nee, wat dat betreft kunnen we niet meer klagen: wij kaaskoppen doen weer mee!

Een ander veelgehoord kritiekpunt was het feit dat er zo weinig werd uitgezonden op TV van het darten. Mijn antwoord daarop was steevast dat als de resultaten van de Nederlanders zouden komen, de uitzendingen vanzelf ook weer gaan toenemen en die stelling is inmiddels bevestigd. Het WK was nagenoeg in zijn geheel te zien, de Premier League is uitgebreid in beeld geweest en ook de rest van dit jaar zitten de dartsliefhebbers goed want zo’n beetje elk toernooi van de PDC zal te volgen zijn bij RTL7. Dat we Lakeside niet meer op een Nederlandse zender te zien krijgen lijkt me iets dat voorlopig zo blijft. Er moeten nu eenmaal keuzes gemaakt worden en het lijkt erop dat de PDC het “product darten” beter over het voetlicht weet te brengen dan de WDF/BDO. Daar kun je van alles van vinden, maar het is nu eenmaal zo dat wie betaalt, die bepaalt.

Het laatste veelgehoorde stuk van kritiek waren de inmiddels toch bijna tot dinosaurus verworden bestuurders die vooruitgang in de weg stonden, met name bij de WDF/BDO. Nu zijn daar inmiddels ook al de eerste veranderingen geweest en is er ook nog een aantal op komst. Misschien dat de nieuwe garde uiteindelijk dan toch nog bij zinnen komt en samen om de tafel gaat zitten om gewoon tot één organisatie te komen die het darten over de gehele wereld promoot en verder probeert te helpen. Als iets wel is bewezen de afgelopen paar jaar is dat darten niet groter zal worden als het alleen maar op topniveau wordt gespeeld in West-Europa. Darten moet naar Azië, Afrika en Zuid-Amerika worden gebracht, dat zijn de groeimarkten en zeker voor die gebieden is darts ideaal want voor een relatief klein bedrag kun je al spelen.

Buiten het feit dat de dartsvolger niets meer te klagen heeft, hebben de spelers dat ook eigenlijk niet meer. Vroeger kon er nog wel eens lekker geklaagd worden over het feit dat er te weinig toernooien werden georganiseerd om jezelf een professional te mogen noemen. Tegenwoordig wordt er bij de PDC alleen al 6 miljoen Britse Pond aan prijzengeld uitgekeerd en is er zeker voor 30-40 man te leven van het darts. Bij de BDO zijn nu zoveel toernooien dat er weekenden tekort zijn. Nu zeg ik wel heel snel dat er niets meer te klagen valt, maar als je je oor goed te luisteren legt zijn er natuurlijk wel klachten bij de spelers: er moet nu te veel gespeeld worden, er moeten teveel interviews gegeven worden, het reizen is ongelooflijk zwaar, het gratis eten bij het buffet is niet naar wens, het is te koud in de zaal, het is te warm in de zaal, de afstand van het hotel naar de speelzaal is te groot, het publiek is te luidruchtig en de mooiste die ik de afgelopen maanden heb gehoord: De stift van de schrijver maakt te veel lawaai. Nee als er één groep is die wel van een beetje klagen houdt zijn het de spelers zelf. Sterker nog: als je ze zo af en toe hoort denk je bijna dat ze gelukkiger waren toen ze op een steiger stonden of in een fabriek werkten.

Ik wilde deze maand eigenlijk een column maken waarin ik alleen kon klagen over het weer, maar op het moment dat ik het toetsenbord begin te geselen schijnt ook nog eens de zon, ik ben uitgeklaagd!

Jacques Nieuwlaat

Comments