Blog Jacques Nieuwlaat

Best of the rest

Published on 01 August 2012
Hij krijgt nogal weinig aandacht in de dartsmedia en dat is vreemd want we hebben het hier over de nummer 3 van de wereld, The Machine James Wade.
201208 01
201208 02
201208 03

Tijdens de afgelopen World Matchplay was het weer hij, James Wade die de finale haalde en daarin onderuit ging tegen de ‘onverslaanbare’. Voor de vijfde keer in 7 jaar haalde hij de finale op dit prachtige toernooi en toch hoor je zelden iets over hem. Hij is de ‘onzichtbare’ in een veld van topspelers. Waarom hebben we het nooit over James Wade? Adrian Lewis, Gary Anderson, Raymond van Barneveld zijn de namen waar we het meestal over hebben. Toch heeft hij na Phil Taylor de meeste grote titels bij de PDC, 6 stuks. Dat is dan weliswaar volgens mijn telling want in delen van Engeland zetten ze hem op 7 grote titels. Alleen kan ik me er niet toe zetten om de Championship League of Darts mee te tellen in die categorie. Een toernooitje dat in een achterzaaltje van een voetbalkantine wordt gehouden zonder publiek telt voor mij niet mee of daar nu toevallig camera’s bij zijn of niet.

Maar terug naar de grote vraag waarom staat James Wade zo weinig in de belangstelling en is dat ook daadwerkelijk wel zo? Als je afgaat op de afgelopen week denk ik van wel. Hij staat nummer 3 van de wereld, maar zijn eerste interview krijgt hij pas na de kwartfinale en niet na zijn partijen in de eerste en tweede ronde zoals andere spelers die wel krijgen. Je ziet ook in Nederland zijn naam nauwelijks in interviews voorbij komen, behalve dan in de min of meer verplichte stukje na iedere gespeelde wedstrijd. Ook in de diverse poultjes die er worden georganiseerd kom je zijn naam opvallend weinig tegen. En ook het publiek in Engeland moet hem niet. Hij wordt steevast uitgejouwd als hij zijn entree maakt in de arena en ook tijdens de partijen kan hij nauwelijks op steun rekenen. Nu moet ik eerlijk toegeven dat hij zeker niet de vrolijke uitstraling heeft van een Terry Jenkins of Wayne Mardle, maar normaal gesproken kunnen de Engelse toppers toch op steun rekenen van hun publiek. Niet Wade, hij werd er zelfs kwaad om na afloop van zijn halve finale. “Als het publiek mij wat meer respect zou tonen en niet zou roepen tijdens mijn beurten had ik waarschijnlijk al meer gewonnen” aldus Wade. Daar zit wel wat in natuurlijk want het is ongelooflijk lastig om een beslissende dubbel te gooien als er een paar duizend ‘fans’ naar je schreeuwen, toch is het niet verstandig om dit zo te zeggen want het geeft alleen maar meer voer voor de volgende keer om nog harder te schreeuwen vrees ik.

Toch wil ik hier een lans breken voor Wade. Na Phil Taylor is hij al jaren de meest constante topper van de PDC. Als de nummer 1 van de wereld niet won in de afgelopen jaren was het meestal Wade die de titels bijeen verzamelde. Hij heeft er inmiddels 6 verzamelt en alhoewel hij pas op de derde plek op de wereldranglijst staat denk ik dat hij op dit moment best of the rest is. Ik weet dat Adrian Lewis op plek 2 staat, maar dat is toch vooral te danken aan zijn 2 wereldtitels en niet aan de rest van het seizoen. Natuurlijk is het knap dat je op het juiste moment piekt, maar als je de onderlinge duels tussen deze 2 heren er op na slaat is het voordeel groot voor Wade. Wel zijn er nog een aantal punten waar Wade zich op moet verbeteren om echt toe te treden tot de grootste spelers aller tijden. Natuurlijk zal hij eerste een paar wereldtitels moeten pakken, maar vooral zal hij zich meer moeten toewijden aan de sport. Het gebeurd te vaak dat The Machine ongeïnspireerd of ongeïnteresseerd aan de oche verschijnt. De Premier League bijvoorbeeld kan hem maar matig interesseren terwijl je nu daar juist 14 weken in de schijnwerpers staat en je veel goodwill kan kweken bij de fans. Nagenoeg ieder seizoen begint hij zeer matig, om zich dan aan het einde te herstellen, wat soms te laat is. Zijn andere grote valkuil is concentratieverlies. Het gebeurt hem echt te vaak dat hij in een partij ruim voor staat en dan denkt dat hij al heeft gewonnen. Vervolgens verslapt hij zodanig dat tegenstanders helemaal terug kunnen komen in de wedstrijd, soms met verlies tot gevolg. Dat kan echt niet op dit niveau en nu Wade dit ook al een paar keer is overkomen mag hem dat zeker niet meer gebeuren.

Hij heeft de kwaliteit om een heel grote te worden en de leeftijd om voorlopig nog mee te spelen in de absolute top. Zeker als Taylor over een paar jaar afscheid neemt kan hij nog veel grote titels bijschrijven. Hij moet dan wel een voorbeeld nemen aan Taylor en zijn sport serieus gaan bedrijven. Trainingsarbeid leveren en leren omgaan met het publiek en de media. Ik zou hem in ieder geval aanraden om een andere opkomstmuziek te kiezen, want dat helpt heel veel in het aan jouw kant krijgen van de fans. Zoek een lekker nummer dat het publiek uit volle borst kan meeblèren en roem in ieder interview de steun van de fans en je bent al een eind op weg. Natuurlijk zeggen de meeste spelers dat de fans respect moeten hebben voor hen en dat zij mogen zeggen wat ze willen. Dat is natuurlijk waar, maar soms is het gewoon handiger om je in het harnas van de verwachtingen te wringen en niet altijd tegen de stroom in te willen zwemmen. Kijk maar naar de grootste sprotmensen ter wereld, uit hun mond hoor je zelden tot nooit negatieve uitlatingen, de hele wereld is prachtig, ieder toernooi is geweldig en ieder publiek is het beste publiek ooit. Dat wil het grote publiek namelijk horen. Als Wade die paar kleine dingen nog onder controle kan krijgen is hij misschien wel eerder dan iedereen denkt niet meer best of the rest, maar gewoon the best.

Jacques Nieuwlaat

Comments